Landslag

Verk Ragnheiðar Jónsdóttur einkennast af rökfestu og nánd. Nálægðina skynjar áhorfandinn í myndskipuninni og persónulegri túlkun landslagsins þar sem blæbrigði lita skapa hrynjandi sem minnir á upplag listakonunnar og bakgrunn í tónlist. Sérstaða Ragnheiðar fellst í innsæi hennar og ferskri sýn á náttúruna þar sem ögun hennar í tónlistinni hefur eflaust sitt að segja en hún hafði lokið námi í píanóleik. Landslagið skipar veglegan sess í myndum hennar þá einkum heiðarlönd og vellir, klettar og klungur í forgrunni mót sjóndeildarhringnum sem ber við hátt á myndfletinum. Þessi huglægi kjarni verka hennar gefur þeim sérstöðu í íslensku landslagsmálverki. Segja má að liturinn sé undirstöðuhljómur í myndum hennar og ber glöggt vitni um hæfileika hennar á sviði myndlistar. Ragnheiður kom með ferskan blæ inn í íslenska landslagslist og myndlistarsenu þegar hún flutti heim frá Washington árið 1969. Vakti hún strax athygli fyrir fágað og persónulegt myndmál og ljóðrænan myndstíl í anda Williams de Kooning og Richards Deberkorn.