Þrjár sólir

Finnur Jónsson var við nám í Dresden í Þýskalandi þegar borgin var einn helsti vettvangur framúrstefnu í myndlist á fyrri hluta þriðja áratugarins. Málaði Finnur nokkur verk með sterkum vísunum til þessara nýju strauma. Árið 1925 sýndi Finnur afrakstur Þýskalandsáranna á Íslandi, þar á meðal nokkur hálfabstrakt verk. Sýningin vakti athygli og seldust mörg fígúratív verk en ekkert hinna. Eftir það tóku fígúratívu verkin yfirhöndina og málaði Finnur síðan með góðum árangri í áratugi landslag og myndir af sjómönnum og sjávarlandslagi, en tók aftur upp þráðinn í abstraktmálverkum á sjöunda áratugnum. Um svipað leyti hlutu hin einstöku abstraktverk Finns frá upphafi ferils hans athygli á alþjóðavettvangi og þykir merkasta framlag hans til íslenskrar myndlistar felast í þessum framúrstefnulegu verkum frá þriðja áratugnum.