Bráðið plast & bráðið smjör
1994
Tumi Magnússon 1957-

Hægt er að blanda ýmiss konar efnum saman. Sum þeirra eru skaðlegri en önnur. Hættuleg efni geta verið föst efni, vökvar eða lofttegundir sem geta valdið skaða á fólki, öðrum lífverum eða umhverfinu. Slík efni er að finna víða, ekki bara í iðnaði heldur einnig í daglegu lífi. Efni sem eru sett á markað og hafa hættulega eiginleika eiga samkvæmt lögum að vera flokkuð og merkt sérstaklega sem slík.
Tumi Magnússon er í hópi þeirra myndlistarmanna sem aðhylltust óþvingaða tjáningu nýja málverksins í upphafi níunda áratugarins. Í elstu verkum hans birtist draumveruleiki þar sem hvunndagshlutir eru settir í nýtt samhengi svo að merking þeirra og notagildi fær nýtt inntak. Á níunda og tíunda áratugnum virtust verk hans vera óhlutbundin og snúast um samspil lita, samspil sem oft kemur á óvart og við fyrstu sýn virðist sem litirnir hafi lent saman fyrir tilviljun, en að athuguðu máli sést að svo er ekki. Það er ekki um að villast að heiti verkanna og litir vísa til hversdagslegra fyrirbæra sem oftar en ekki eru í fljótandi formi. Reyndar hefur Tumi bent á að vökvi sé formlaus hlutur og því í raun dálítið abstrakt. Í þessum verkum sjáum við hvorki form né lögun fyrirmyndarinnar, aðeins litinn en titillinn gefur okkur vísbendingu um að þau eigi sér raunverulega fyrirmynd. Í þessu tilviki er það bráðið plast og bráðið smjör.