Án titils

Myndheimur Eggerts Péturssonar hverfist um jurtir í öllum þeim fjölbreytilegu myndum sem finna má í náttúru Íslands. Sjónarhornið er ætíð mjög afmarkað, líkast því að listamaðurinn sé með augun ofan í sverðinum eða fylgist með jurtabreiðunum í öllu sínu veldi. Þannig lýsir megnið af málverkum Eggerts plöntumynstri alsettu margfeldi ákveðinnar tegundar þótt einnig, og einkum í seinni tíð, megi finna fjölmörg dæmi um stakar plöntur í verkum hans, sem draga athyglina frá heildinni. Það verkefni hlýtur að hafa vegið þungt í vali hans á fyrirmyndum þegar fram í sótti. Beitilyngið í Málverki – án titils ber með sér að um mikla þrekraun er að ræða þar sem málverkið er í stærra lagi og flöturinn þakinn blómskrúði jurtanna. Útkoman er þéttriðið net af rauðfjólubláum klösum í grænu lyngi, sem teygjast og sveigjast upp eftir myndfletinum og mynda órofa og jafna heild án útúrdúra. Ef marka má frásagnir listamannsins var beitilyngið málað þegar hann bjó í Leeds á Englandi og reyndi að muna eftir flóru Íslands þar eð bresk flóra hentaði honum illa og ruglaði tilfinningu hans fyrir litum. Alflatarmálverk hans af gróandinni spruttu ekki einvörðungu af ást listamannsins á blómum; í vitund hans bjó einnig gagnrýni á expressjónisma þeim sem tröllreið íslenskri listmálun á tímum „nýja málverksins“ svokallaða. Nákvæmnisvinnan í Málverki – án titils er því dæmigert andóf við ríkjandi liststefnu.   The visual world of Eggert Pétursson focusses on plants in all their various forms, as found in Iceland. The viewpoint is always very restricted, as if the artist has his eyes in the ground cover or is observing the expanse of plants in all its glory. Most of Eggert’s work thus portrays a pattern of vegetation covered with multiple plants of a particular speciPainting – untitled is thus a typical act of defiance in the face of prevailing trends.